EindexamenBlog Part Two: Scheikunde 1,2
Zo, Gistermiddag was het dan ook eindelijk tijd voor het vak der vakken, Scheikunde 1,2. Na weken, wat zeg ik, maanden van bijlessen, eindexamentrainingen, inhaalwerken en nog meer van die dingen was dan gisteren eindelijk het "moment supreme". HET moment om uit te vinden of al dat gebeuren ergens goed voor was.
Pure spanning dus van te voren. Nu ging ik er wel van uit dat al die tijd dat ik geleerd had best nuttig besteed was, dus dat de kans groot was dat er in ieder geval een voldoende uit te slepen was. Daarnaast, ik had ook nog even gekeken naar mijn gemiddelde waarmee ik de eindexamens in zou gaan, en dat stond toch mooi op een 6.8, dus voor een voldoende op het einde kon ik tot een 4.2 gaan presteren. En zo laag heb ik nog nooit gepresteerd bij een scheikunde proefwerk (okay, een paar keer, maar toen had ik niet geleerd!), dus dat "booste" mijn vertrouwen wel weer even.
En toen was het moment daar. Ik was weer vijf minuten te laat aanwezig (het schijnt dat je een kwartier van te voren aanwezig moet zijn, wist ik veel, ik had die papieren weer niet goed doorgelezen) en daardoor had ik weer een of andere heel gare plaats achterin de zaal, waarna ik er ook nog eens achter kwam dat we onze eigen BINAS niet mochten gebruiken (blijkbaar slechte ervaringen met mensen die valsspelen =D), waardoor ik weer helemaal terug naar voren moest lopen om mijn BINAS terug in mijn tas te leggen, waarna ik er daarna achter kwam dat ik geen briefje met "SK12" op mijn tafel had liggen, waardoor ik daarvoor ook weer naar voren moest lopen. Dat alles kwam nogal gestressed over en zoals Tim het zei: "zenuwachtig?"
Zenuwachtig. Ja. Eigenlijk wel ja. Vooral die laatste vijf minuten voor het examen. Toen werd het echt lachen. Maargoed. Toen kwam het eindexamen zelf. En vanaf toen, ging het eigenlijk naar mijn idee best goed. Hoe goed, daar kan ik wel even een voorbeeld van geven:
Voorgaande jaren zijn onze proefwerken bijna altijd gebaseerd geweest op echte eindexamenopgaves. Hoewel ik altijd wel de stof leerde, snapte ik nooit ene zak van al die vragen. En nu... Nu snapte ik alle vragen! Ik kon ze zelfs beantwoorden! Natuurlijk weet ik daar niet zeker mee in hoeverre ik nu een voldoende heb gehaald, maar zelf heb ik er eigenlijk wel een goed gevoel over.
En dat is best geruststellend.
(Hoewel ik natuurlijk wel over het eindexamen zelf nogal veel klachten heb: geen zuren en basen, eigenlijk ook geen redox, veel te veel tekstverklaren, te veel polymeren, te veel chromatografie en dat soort dingen. Maargoed, daar moet ik nog even over bij het LAKS klagen. Doe ik vanavond wel, tijdens Eindexamentraining ofzo)
En zometeen natuurlijk weer Nederlandsch. Heb ik wel een goed gevoel over. We'll see.
Pure spanning dus van te voren. Nu ging ik er wel van uit dat al die tijd dat ik geleerd had best nuttig besteed was, dus dat de kans groot was dat er in ieder geval een voldoende uit te slepen was. Daarnaast, ik had ook nog even gekeken naar mijn gemiddelde waarmee ik de eindexamens in zou gaan, en dat stond toch mooi op een 6.8, dus voor een voldoende op het einde kon ik tot een 4.2 gaan presteren. En zo laag heb ik nog nooit gepresteerd bij een scheikunde proefwerk (okay, een paar keer, maar toen had ik niet geleerd!), dus dat "booste" mijn vertrouwen wel weer even.
En toen was het moment daar. Ik was weer vijf minuten te laat aanwezig (het schijnt dat je een kwartier van te voren aanwezig moet zijn, wist ik veel, ik had die papieren weer niet goed doorgelezen) en daardoor had ik weer een of andere heel gare plaats achterin de zaal, waarna ik er ook nog eens achter kwam dat we onze eigen BINAS niet mochten gebruiken (blijkbaar slechte ervaringen met mensen die valsspelen =D), waardoor ik weer helemaal terug naar voren moest lopen om mijn BINAS terug in mijn tas te leggen, waarna ik er daarna achter kwam dat ik geen briefje met "SK12" op mijn tafel had liggen, waardoor ik daarvoor ook weer naar voren moest lopen. Dat alles kwam nogal gestressed over en zoals Tim het zei: "zenuwachtig?"
Zenuwachtig. Ja. Eigenlijk wel ja. Vooral die laatste vijf minuten voor het examen. Toen werd het echt lachen. Maargoed. Toen kwam het eindexamen zelf. En vanaf toen, ging het eigenlijk naar mijn idee best goed. Hoe goed, daar kan ik wel even een voorbeeld van geven:
Voorgaande jaren zijn onze proefwerken bijna altijd gebaseerd geweest op echte eindexamenopgaves. Hoewel ik altijd wel de stof leerde, snapte ik nooit ene zak van al die vragen. En nu... Nu snapte ik alle vragen! Ik kon ze zelfs beantwoorden! Natuurlijk weet ik daar niet zeker mee in hoeverre ik nu een voldoende heb gehaald, maar zelf heb ik er eigenlijk wel een goed gevoel over.
En dat is best geruststellend.
(Hoewel ik natuurlijk wel over het eindexamen zelf nogal veel klachten heb: geen zuren en basen, eigenlijk ook geen redox, veel te veel tekstverklaren, te veel polymeren, te veel chromatografie en dat soort dingen. Maargoed, daar moet ik nog even over bij het LAKS klagen. Doe ik vanavond wel, tijdens Eindexamentraining ofzo)
En zometeen natuurlijk weer Nederlandsch. Heb ik wel een goed gevoel over. We'll see.
posted by Gerbrand at 11:36 AM
1 Comments:
This comment has been removed by a blog administrator.
Post a Comment
<< Home