still waitin'

Het is nu 16.23, en ik ben nog steeds niet gebeld. Fijn fijn fijn. Ik weet dus niet of ik nu wel of nu nie geslaagd ben. Mijn god, dit is echt zenuwslopend. Vooral als je pa dan een kwartier terug belt en jij net bezig bent met het passen van een broek en het zetten van thee. dan krijg je dus het geval dat je van de stress met je voet door het gat van je broek heenramt, omdat je snel je oude broek moet aandoen en dan tegelijkertijd de fluitketel hoort fluiten, maar aangezien je boven zit, je er niets aan kunt doen. Dus als je de telefoon opneemt hoor je nogsteeds de fluitketel keihard fluiten. En als je dan de telefoon opneemt, klinkt er een iets te bekende stem die vraagt "of je al weet wat de uitslag is". "nee, dat weet je nog niet! anders had je toch wel al gebeld?". En zo ben je dan nog gestressder dan eerst en ren je keihard naar beneden om de fluitketel van het gas te halen, waarbij je nog net niet over jezelf struikelt als je de trap naar beneden afrent.

Ja echt geweldig dat wachten, ja. Ik kan het echt iedereen volkomen aanraden. En owja, een mentor die je niet belt. Dat is bijna net zo geweldig. Dit is echt verschrikkelijk. En hopelijk is het binnen een half uur voorbij. We'll see.