another brick in the wall
Vandaag was een grote dag voor het laten doorgaan van mijn studie, hoewel in deze tijden eigenlijk elke dag een belangrijke dag is voor het voortbestaan van mijn studiebezigheden. Maargoed, zeg dan maar dat vandaag extra belangrijk was.
Het zit namelijk zo: er is zo een vak, genaamd ontwerpen, en het is relatief handig om dat te halen. Haal je dat vak namelijk niet, dan mag je het semester overdoen. Nu zal ik dat toch al voor een deel moeten doen, maar bij het niet halen van ontwerpen kun je doodleuk gewoon opnieuw beginnen.
Dus, er stonden wat verwachtingen klaar. Nu had ik natuurlijk al weken geleden moeten beginnen aan mijn presentatie, maar ja, zo ben ik niet, dus ik had alles expres uitgesteld tot het begin van deze week. Maar ook in het begin van deze week had ik niet echt, zeg maar "zin", dus maandag en dinsdag vlogen zo voorbij. En toen kwam woensdag. Het enige moment dat het nog mogelijk was om die presentatie te bouwen.
Punt was namelijk dat ik nog alle tekeningen van mijn ontwerphuis (dus de plattegronden, aanzichten, doorsnedes etc. etc.) nog moest maken en om 9.30 PM ging de ICTO op de Tu dicht, en alleen daar hebben ze fatsoenlijke scanners, dus ik MOEST voor die tijd klaar zijn.
Gelukkig weet ik dat ik onder druk relatief tot erg goed werk, vooral als het lastminute werk is, dus ik was om 9 uur PM aanwezig op de ICTO. Snel alles ingescanned, en toen weer terug naar huis. Ik dacht zo van "mwah, over een uurtje of twee ben ik wel klaar met het bouwen van een presentatie in fotoshop, dan kan ik gewoon optijd gaan pitten".
Think Again.
Ik was vanmorgen om 8 uur eindelijk klaar. En toen realiseerde ik mij dat ik geen maquette had voor mijn woonhuis. (gelukkig had ik voor mijn stedebouwkundige plan al een keer vooruit gewerkt, dus daar had ik nog wel wat van). Maargoed, ik moest de hele zooi ook nog printen, dus ja, ik heb snel een of andere oude schetsmaquette gepakt (volledig niet op schaal, klopte geen hol meer van, maarja) en ben naar bouwkunde geraced.
Bleek het keihard te waaien en te regenen. Heerlijk. Echt, dat werkt goed. Hoewel ik er niet echt wakker van werd, maargoed, ik was dan ook niet gaan slapen. Eenmaal op de TU dacht ik dat er een probleem was met de printer, bleek na een half uur (een kwartier voordat de presentaties begonnen) dat ik gewoon geen pieken op me printrekening had. Jeuj. Dus dat maar snel aangevraagd en om 5 voor 10 hing dat ding toch mooi aan een muur op de 6e verdieping van BK. met twee prachtige (kuchkuch) maquettes erbij.
Het leukste zou trouwens nog komen. Ik was namelijk helemaal kapot, dus ik was meteen naar huisgefiets om te gaan pitten, en dat ging mij relatief goed af. Zo goed zelfs dat ik wakker gebeld werd door een ontwerpgroepgenootje "waar ik bleef, want we gingen bespreken". Kut. Ik dus snel weer naar BK gefietst, maar dat pokkeweer hield maar niet op.
En toen ging het helemaal mis. Mijn bagagedrager, ooit eens tijdens de OWEE kapot gegaan toen een goeie vriend iets te hard acherop sprong, brak opens door en stak me achterband lek. En owja, ik was al drie kwartier onderweg en het regende en waaide nog steeds keihard. Ik zag maar 1 oplossing.
Juist. Ik heb mijn fiets bij een of ander gebouw neergezet, vastgemaakt en ik heb de bus terug naar Nut Village gepakt. Eenmaal thuis meteen weer gaan pitten. Heerlijk.
Nu alleen misschien nog te weten zien te komen of ik die 10 punten voor ontwerpen eigenlijk wel gehaald heb...
Het zit namelijk zo: er is zo een vak, genaamd ontwerpen, en het is relatief handig om dat te halen. Haal je dat vak namelijk niet, dan mag je het semester overdoen. Nu zal ik dat toch al voor een deel moeten doen, maar bij het niet halen van ontwerpen kun je doodleuk gewoon opnieuw beginnen.
Dus, er stonden wat verwachtingen klaar. Nu had ik natuurlijk al weken geleden moeten beginnen aan mijn presentatie, maar ja, zo ben ik niet, dus ik had alles expres uitgesteld tot het begin van deze week. Maar ook in het begin van deze week had ik niet echt, zeg maar "zin", dus maandag en dinsdag vlogen zo voorbij. En toen kwam woensdag. Het enige moment dat het nog mogelijk was om die presentatie te bouwen.
Punt was namelijk dat ik nog alle tekeningen van mijn ontwerphuis (dus de plattegronden, aanzichten, doorsnedes etc. etc.) nog moest maken en om 9.30 PM ging de ICTO op de Tu dicht, en alleen daar hebben ze fatsoenlijke scanners, dus ik MOEST voor die tijd klaar zijn.
Gelukkig weet ik dat ik onder druk relatief tot erg goed werk, vooral als het lastminute werk is, dus ik was om 9 uur PM aanwezig op de ICTO. Snel alles ingescanned, en toen weer terug naar huis. Ik dacht zo van "mwah, over een uurtje of twee ben ik wel klaar met het bouwen van een presentatie in fotoshop, dan kan ik gewoon optijd gaan pitten".
Think Again.
Ik was vanmorgen om 8 uur eindelijk klaar. En toen realiseerde ik mij dat ik geen maquette had voor mijn woonhuis. (gelukkig had ik voor mijn stedebouwkundige plan al een keer vooruit gewerkt, dus daar had ik nog wel wat van). Maargoed, ik moest de hele zooi ook nog printen, dus ja, ik heb snel een of andere oude schetsmaquette gepakt (volledig niet op schaal, klopte geen hol meer van, maarja) en ben naar bouwkunde geraced.
Bleek het keihard te waaien en te regenen. Heerlijk. Echt, dat werkt goed. Hoewel ik er niet echt wakker van werd, maargoed, ik was dan ook niet gaan slapen. Eenmaal op de TU dacht ik dat er een probleem was met de printer, bleek na een half uur (een kwartier voordat de presentaties begonnen) dat ik gewoon geen pieken op me printrekening had. Jeuj. Dus dat maar snel aangevraagd en om 5 voor 10 hing dat ding toch mooi aan een muur op de 6e verdieping van BK. met twee prachtige (kuchkuch) maquettes erbij.
Het leukste zou trouwens nog komen. Ik was namelijk helemaal kapot, dus ik was meteen naar huisgefiets om te gaan pitten, en dat ging mij relatief goed af. Zo goed zelfs dat ik wakker gebeld werd door een ontwerpgroepgenootje "waar ik bleef, want we gingen bespreken". Kut. Ik dus snel weer naar BK gefietst, maar dat pokkeweer hield maar niet op.
En toen ging het helemaal mis. Mijn bagagedrager, ooit eens tijdens de OWEE kapot gegaan toen een goeie vriend iets te hard acherop sprong, brak opens door en stak me achterband lek. En owja, ik was al drie kwartier onderweg en het regende en waaide nog steeds keihard. Ik zag maar 1 oplossing.
Juist. Ik heb mijn fiets bij een of ander gebouw neergezet, vastgemaakt en ik heb de bus terug naar Nut Village gepakt. Eenmaal thuis meteen weer gaan pitten. Heerlijk.
Nu alleen misschien nog te weten zien te komen of ik die 10 punten voor ontwerpen eigenlijk wel gehaald heb...
posted by Gerbrand at 1:31 AM
0 Comments:
Post a Comment
<< Home